D Spiritual: Apr 29: మృతదేహాన్ని మోయడం అనేది కేవలం ఒక సామాజిక బాధ్యత మాత్రమే కాకుండా ఆధ్యాత్మిక కార్యంగా కూడా భావించబడుతుంది. గరుడ పురాణం ప్రకారం పాడెను మోసినప్పుడు మృత్యుశక్తి మరియు ప్రాణశక్తి మధ్య ఒక అదృశ్య మార్పిడి జరుగుతుందని నమ్మకం. ఈ ప్రక్రియ ఆత్మకు శాంతిని చేకూర్చి, మోయువారికి పుణ్యాన్ని మరియు ప్రాయశ్చిత్తాన్ని ప్రసాదిస్తుందని విశ్వసిస్తారు.
మనిషి జీవితంలో ఎప్పుడో ఒకప్పుడు మృతదేహాన్ని మోయాల్సిన పరిస్థితి రావడం సహజం. ఇది కేవలం శారీరక బరువును మోయడం కాదు, ఆ వ్యక్తి జీవితకాల కర్మలను మరియు తీరని కోరికల భారాన్ని భుజాలపై మోయడమేనని పురాణాలు చెబుతాయి. పాడెను మోయిన తర్వాత చాలామందికి జ్వరం లేదా తీవ్రమైన అలసట అనిపించడం సాధారణమని, ఇది మృత్యుశక్తి ప్రభావంగా భావిస్తారు.
గరుడ పురాణం ప్రకారం దిక్కులేని అనాథ శవాన్ని భుజాలపై మోసిన వారికి వెయ్యి యాగాలకు సమానమైన ఫలితం లభిస్తుందని విశ్వాసం ఉంది. అందుకే దీనిని గొప్ప పుణ్యకార్యంగా భావిస్తారు.
పాడెను మోసేటప్పుడు కొన్ని నియమాలు పాటించాలి. భుజం మార్చేటప్పుడు బేసి సంఖ్యలో అడుగులు నడిచిన తర్వాతే మార్చాలి. ఈ సమయంలో నవ్వులు, ఫోన్ సంభాషణలు లేదా ప్రాపంచిక ఆలోచనలు ఉండకూడదు. ఇవి ఆత్మను అవమానించడమేనని నమ్మకం. ప్రతి అడుగుకూ అశ్వమేధ యాగానికి సమానమైన పుణ్యం లభిస్తుందని విశ్వాసం ఉంది.
స్మశానానికి చేరుకునే సమయానికి శవం కాళ్లను ముందుకు తిప్పడం ఆత్మకు పరలోక ప్రయాణానికి సంకేతంగా భావిస్తారు. తండ్రి లేదా సోదరుడి పాడెను మోయడం రుణం తీర్చుకోవడం వంటిదిగా, అనాథ శవాన్ని మోయడం కరుణతో కూడిన మహా పుణ్యకార్యంగా భావిస్తారు.
స్మశానం నుండి వచ్చిన తర్వాత శుద్ధీకరణ తప్పనిసరి. ధరించిన బట్టలతో సహా స్నానం చేయడం, వేపాకు నమలడం, ఇనుమును తాకడం, అగ్నిని దర్శించడం వంటి ఆచారాలు మృత్యులోక శక్తి నుంచి విముక్తి కలిగిస్తాయని విశ్వసిస్తారు. కుమారులు లేని సందర్భంలో కుమార్తెలు కూడా పాడెను మోయవచ్చు, అయితే శుద్ధీకరణ నియమాలను కఠినంగా పాటించాలి.
ఆత్మహత్య లేదా ప్రమాద మరణాల శవాన్ని మోసేటప్పుడు గాయత్రీ మంత్రం లేదా మహామృత్యుంజయ మంత్రం జపించడం రక్షణగా భావిస్తారు. కలలో మరణించిన వారు ప్రశాంతంగా కనిపిస్తే సేవ అంగీకరించబడినట్లు, ఏడుస్తూ కనిపిస్తే వారి పేరుమీద అన్నదానం చేయడం లేదా భగవద్గీత లోని ఏడవ అధ్యాయాన్ని పఠించడం మంచిదని విశ్వసిస్తారు. జీవితం నశ్వరమైనదైనా, మనం చేసే కర్మలు అమరమైనవని ఈ ఆచారాలు తెలియజేస్తాయి. ఓం నమశ్శివాయ.