ఒకప్పుడు ఒక అందమైన అడవిలో ఒక చిన్న చీమ, ఒక మిడత ఉండేవి. రెండూ ఒకే అడవిలో నివసించేవి. వాటికి ఒకదానితో మరొకటి పరిచయం కూడా ఉండేది. అయితే వాటి జీవన విధానాలు మాత్రం పూర్తిగా భిన్నంగా ఉండేవి.

చీమ చాలా కష్టపడే స్వభావం కలది. ప్రతి పనిని సమయానికి పూర్తి చేయాలని భావించేది. ముఖ్యంగా భవిష్యత్తులో ఎదురయ్యే కష్టాలను ముందుగానే ఊహించి వాటికి సిద్ధంగా ఉండేది.

మరోవైపు మిడత మాత్రం చాలా సోమరిది. ఎప్పుడూ పాటలు పాడుతూ, ఆటలు ఆడుతూ, చెట్ల కింద విశ్రాంతి తీసుకుంటూ కాలం గడిపేది. రేపటి గురించి ఆలోచించకుండా ఈరోజు ఆనందంగా గడపడమే దాని లక్ష్యంగా ఉండేది.

వేసవిలో చీమ కష్టం

వేసవికాలం ప్రారంభమైంది. అడవిలో ఎక్కడ చూసినా పచ్చని చెట్లు, రకరకాల పండ్లు, ఆహార ధాన్యాలు కనిపించేవి.

ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే చీమ తన ఆహారం కోసం బయటకు వెళ్లేది. చిన్న చిన్న ధాన్యపు గింజలను సేకరించి తన నివాసంలో భద్రపరిచేది.

ఒకరోజు మిడత చెట్టు కింద కూర్చొని పాటలు పాడుతూ ఆనందంగా గడుపుతోంది. అప్పుడు ఆ దారిలో ఆహారపు గింజను మోసుకెళ్తున్న చీమ కనిపించింది.

మిడత నవ్వుతూ, “చీమా! ఎందుకంత కష్టపడుతున్నావు? ఇంత మంచి వాతావరణం ఉంది. హాయిగా పాటలు పాడుతూ, ఆటలు ఆడుతూ ఆనందించవచ్చు కదా!” అని అడిగింది.

చీమ చిరునవ్వుతో, “మిడతా! ఇప్పుడు వేసవికాలం కాబట్టి ఆహారం సులభంగా దొరుకుతోంది. కానీ త్వరలోనే చలికాలం వస్తుంది. అప్పుడు ఆహారం దొరకడం చాలా కష్టమవుతుంది. అందుకే ఇప్పుడే ఆహారాన్ని సేకరించి దాచుకుంటున్నాను” అని చెప్పింది.

మిడత చీమ మాటలను పట్టించుకోలేదు.

“అయ్యో! నువ్వు ఎప్పుడూ భవిష్యత్తు గురించే ఆలోచిస్తావు. జీవితం ఒక్కసారే వస్తుంది. ఈరోజు ఆనందంగా గడపాలి. రేపటి సంగతి రేపు చూసుకుందాం!” అంటూ నవ్వింది.

చీమ మాత్రం మిడత మాటలను పట్టించుకోకుండా తన పని కొనసాగించింది.

మిడత నిర్లక్ష్యం

రోజులు గడుస్తున్నాయి. చీమ ప్రతిరోజూ కష్టపడుతూ ఆహారాన్ని సేకరిస్తోంది. తన గూడు నిండా ధాన్యపు గింజలను భద్రపరుచుకుంది.

కానీ మిడత మాత్రం ఎలాంటి పని చేయలేదు. ఉదయం నుంచి సాయంత్రం వరకు పాటలు పాడుతూ, చెట్లపై గెంతుతూ, ఇతర జంతువులతో సరదాగా గడిపేది.

ఒకరోజు చీమ మిడత దగ్గరకు వెళ్లి, “మిడతా! నువ్వు కూడా కొంత ఆహారాన్ని సేకరించుకో. రాబోయే రోజుల్లో మనకు ఉపయోగపడుతుంది” అని సలహా ఇచ్చింది.

అప్పుడు మిడత ఇలా అంది.

“నాకు ఇప్పుడే ఆహారం దొరుకుతోంది కదా! ఇన్ని రోజులు కష్టపడాల్సిన అవసరం ఏముంది? నువ్వు నీ పని చూసుకో” అని చెప్పింది.

చీమకు మిడత భవిష్యత్తు గురించి ఆందోళన కలిగింది. అయినప్పటికీ మిడత తన మాట వినకపోవడంతో అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.

చలికాలం ప్రారంభం

కొన్ని వారాల తర్వాత వాతావరణం పూర్తిగా మారిపోయింది. చల్లని గాలులు వీచడం ప్రారంభమైంది. చెట్లపై ఉన్న ఆకులు రాలిపోయాయి. పచ్చని అడవి మంచుతో కప్పబడింది.

చలికాలం రావడంతో అడవిలో ఆహారం దొరకడం చాలా కష్టమైంది.

చీమ ముందుగానే సేకరించి పెట్టుకున్న ఆహారంతో తన గూడులో సురక్షితంగా ఉంది. ప్రతిరోజూ అవసరమైనంత ఆహారం తీసుకుంటూ ప్రశాంతంగా జీవిస్తోంది.

కానీ మిడత పరిస్థితి మాత్రం చాలా దారుణంగా మారింది. వేసవిలో ఆహారం సేకరించకుండా సమయాన్ని వృథా చేసినందుకు ఇప్పుడు ఆకలితో ఇబ్బంది పడుతోంది.

ఎక్కడికి వెళ్లినా ఆహారం దొరకడం లేదు. చలి ఎక్కువ కావడంతో బయట తిరగడం కూడా కష్టంగా మారింది.

మిడతకు చీమ చెప్పిన మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి.

“వేసవిలోనే ఆహారం సేకరించుకోవాలని చీమ ఎన్నిసార్లు చెప్పింది! నేను అప్పుడు దాని మాట విని ఉంటే ఈరోజు ఇలాంటి పరిస్థితి వచ్చేది కాదు” అని బాధపడింది.

చీమ సహాయం

ఆకలితో తట్టుకోలేకపోయిన మిడత చివరకు చీమ ఇంటికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకుంది.

చీమ గూడు దగ్గరకు వెళ్లి తలుపు తట్టింది.

చీమ బయటకు వచ్చి చూడగా మిడత వణుకుతూ, బలహీనంగా కనిపించింది.

“చీమా! నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది. చలి కూడా తట్టుకోలేకపోతున్నాను. వేసవిలో నీ మాట వినకుండా చాలా పెద్ద తప్పు చేశాను. దయచేసి నాకు కొంత ఆహారం ఇవ్వగలవా?” అని మిడత కన్నీళ్లతో అడిగింది.

చీమకు మిడత పరిస్థితి చూసి జాలేసింది.

“మిడతా! నేను నీకు ముందే చెప్పాను కదా! భవిష్యత్తు కోసం కొంత ఆహారాన్ని దాచుకోవాలని. కానీ నువ్వు నా మాట వినలేదు” అని చెప్పింది.

మిడత తలదించుకుని, “నిజమే చీమా! నా తప్పు నాకు ఇప్పుడు అర్థమైంది. ఇకపై ఎప్పుడూ సమయాన్ని వృథా చేయను. కష్టపడి పనిచేస్తాను” అని చెప్పింది.

చీమ మిడతను క్షమించి తన దగ్గర ఉన్న కొంత ఆహారాన్ని ఇచ్చింది. చలి నుంచి రక్షణ పొందడానికి తన గూడులో ఆశ్రయం కూడా కల్పించింది.

మిడత చీమకు కృతజ్ఞతలు తెలిపింది.

మిడతలో వచ్చిన మార్పు

కొన్ని రోజులు గడిచాయి. చలికాలం ముగిసి మళ్లీ వసంతకాలం వచ్చింది. అడవి అంతా పచ్చదనంతో నిండిపోయింది. చెట్లకు కొత్త ఆకులు వచ్చాయి. పూలు వికసించాయి.

ఈసారి మిడత తన పాత అలవాట్లను పూర్తిగా మార్చుకుంది.

ఉదయాన్నే నిద్రలేచి ఆహారం సేకరించడం ప్రారంభించింది. చీమతో కలిసి కష్టపడుతూ ధాన్యపు గింజలను భద్రపరిచింది.

చీమ కూడా మిడతకు ఆహారాన్ని ఎలా సేకరించాలి, ఎలా భద్రపరచాలి అనే విషయాలను నేర్పించింది.

వేసవికాలం ముగిసే సమయానికి మిడత కూడా తనకంటూ ఆహార నిల్వను ఏర్పాటు చేసుకుంది.

మళ్లీ చలికాలం వచ్చినప్పుడు మిడతకు ఎలాంటి ఇబ్బంది ఎదురుకాలేదు. తన దగ్గర ఉన్న ఆహారాన్ని తింటూ సంతోషంగా జీవించింది.

అప్పుడు మిడత చీమతో ఇలా అంది.

“చీమా! నువ్వు నాకు ఆహారం మాత్రమే ఇవ్వలేదు. జీవితంలో కష్టపడటం, సమయాన్ని విలువైనదిగా భావించడం, భవిష్యత్తు కోసం సిద్ధంగా ఉండటం కూడా నేర్పించావు. నీ సహాయాన్ని జీవితాంతం మర్చిపోలేను.”

చీమ చిరునవ్వుతో, “మన జీవితంలో ఆనందం ఎంత ముఖ్యమో, బాధ్యత కూడా అంతే ముఖ్యం. సరైన సమయంలో కష్టపడితే భవిష్యత్తులో ఇబ్బందులు ఎదురుకావు” అని చెప్పింది.

ఆ రోజు నుంచి చీమ, మిడత మంచి స్నేహితులుగా మారాయి. రెండూ కష్టపడుతూ, సమయాన్ని సద్వినియోగం చేసుకుంటూ ఆనందంగా జీవించాయి.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *